01
Słuchać
Najpierw poważna muzyka w domu — wesoła i smutna, głośna i cicha, szybka i wolna, wysoka i niska.

Edukacja dziecka
Dlaczego część metod jest trudna dla dzieci? Jak uczył się mały Fryderyk? Co unikalnego oferuje Metoda Lidii Bajkowskiej?
01
Najpierw poważna muzyka w domu — wesoła i smutna, głośna i cicha, szybka i wolna, wysoka i niska.
02
Pozycja nuty na pięciolinii i na klawiaturze. Od razu pierwsze utwory — bez bębenków zamiast nut.
03
Własne maleńkie melodie. Twórczość, która daje wiarę w siebie — i smak, by iść dalej, gdy nuty się zagęszczą.
Dzieci z początku palą się do instrumentu, a gasną, gdy pojawia się notacja wymyślona przez dorosłych dla dorosłych. Nuty wymagają myślenia dorosłego. Naturalne uczenie się dziecka to naśladowanie i twórczość — wszystko zamienia w zabawę. Nut nie można jednak przytulić jak lalki ani zbudować z nich zamku jak z klocków. Dziecko wkuwa reguły i powtarza je na stresującej lekcji.
Lidia Bajkowska jest prekursorką pedagogiki zabawy. Swoją metodę potwierdziła naukowo podczas studiów doktoranckich 1980–1981. W 1992 przetransponowała ją na bajkę, w której siedem nut i terminy muzyczne ożywają jako bohaterowie. Ich przygody tłumaczą podstawy teorii. Uczniowie odgrywają te przygody na lekcji — w przedszkolu, szkole lub przy fortepianie. Znika wkuwanie. Z czasem dzieci grają z nut i komponują pierwsze utwory (z początku w jednej oktawie, w C-dur).
Metoda należy do najłatwiejszych, najszybszych i najskuteczniejszych. Przygotowuje do edukacji profesjonalnej i do rozmaitych muzyk: europejskiej klasycznej, azjatyckiej czy arabskiej tradycyjnej, rozrywkowej lub jazzowej.
Składa się z trzech kroków, które powtarzają wczesną edukację Chopina: najpierw słuchanie poważnej muzyki w domu, zanim dziecko wyda dźwięk na instrumencie; potem zabawa dźwiękiem i nauka z nut — miejsce nuty na pięciolinii i na klawiaturze (bez rytmiki przedszkolnej zamiast nut); wreszcie komponowanie pierwszych melodii od dzieciństwa.
Bajkowska odtworzyła naukowo pierwsze wprowadzenie Chopina do muzyki, poprzedzające edukację profesjonalną. Przywraca ten proces szkolnictwu XXI wieku, by każde dziecko mogło rozwijać zainteresowanie tak, jak on. Wplata najnowsze osiągnięcia pedagogiki dziecka. Działa w Polsce od trzydziestu–czterdziestu lat.
Zabawowa kompozycja jest kluczem do twórczości. Daje satysfakcję i wiarę w siebie. Staje się ciekawsza niż telewizor i gry. Gdy nauka nut twardnieje, dziecko ma powód, by iść dalej — dla piękna własnych utworów. Kompozycja rozwija prawdziwą kreatywność na dorosłość, w muzyce i w innych zawodach. Gospodarki potrzebują innowacyjności.